Dla rodziców dzieci autystycznych

Informacje o grupie

Grupę stanowi 10 matek dzieci autystycznych. Spotkania odbywają się raz  w miesiącu i trwają 2 godz. Grupa kompletowana była na zasadzie dobrowolnego udziału z możliwością odstąpienia i jest otwarta na nowe osoby.

Co robimy podczas spotkań

Podczas spotkań każda z matek może omówić swój konkretny problem, podzielić się swoimi spostrzeżeniami, radościami, trudnościami jakie dotykają ją w życiu codziennym.

Matki opisują swoje emocje, dzielą się doświadczeniami jak radzić sobie ze stresem, jakie podejmować rozwiązania, jakie są efekty oddziaływań psycho-pedagogicznych względem dziecka, jaki jest postęp lub regres u dziecka na danym etapie rozwoju. Rodzice informują się wzajemnie m. in. co do konkretnych usług ze strony specjalistów pracujących z dzieckiem.

Bardzo pożyteczne jest wzajemne użyczenie literatury, podawanie adresów portali internetowych, informacji dotyczących nowo powstałych regionalnych i krajowych ośrodków terapeutycznych i diagnostycznych zajmującymi się autyzmem.

Podstawowe założenia grupy

Podstawowe założenia grupy  to:

  • akceptacja niepełnosprawności,
  • radzenie sobie ze stresem,
  • dzielenie się doświadczeniami z bycia rodzicem dziecka autystycznego.

Grupa pozwala zmniejszyć wątpliwości rodziców, pozwala łatwiej zaakceptować ich trudną sytuację.

Czemu służą spotkania grupy

Grupy tego rodzaju służą wzajemnemu wzmacnianiu uczestników o podobnych problemach oraz nabywaniu umiejętności radzenia sobie z nimi.

Istota grup samopomocowych polega na regularnym spotykaniu się w celu wzajemnego wzmacniania, przy czym częstotliwość i forma spotkań są uzależnione od uczestników. Wspólne rozmowy, dyskusje i wymiana doświadczeń – każdy członek grupy zarówno „daje” jak i „bierze”.

Uczestnicy uczą się od siebie wzajemnie, wspólnie poszukują rozwiązań, które ułatwią im stawienie czoła problemom w codziennym życiu. W oparciu o wzajemne zaufanie chętniej i bardziej otwarcie dzielą się swoimi trudnościami i emocjami, bo przecież inni uczestnicy mają podobne problemy i doświadczenia. Dzięki temu nie czują się osamotnieni, tworzy się między nimi poczucie solidarności i wspólnoty.